kaukaz

"Bo tu są dwa cmentarze – jeden nasz – muzułmański a drugi pełen takich alpinistów jak wy – katolicki". Zrozumieliśmy wtedy, że tej wojny nie przegraliśmy do końca... Co wyniosłam z tej wyprawy? Pokorę. Umiejętność wywieszenia białej flagi wtedy gdy przychodzi na to pora. Uwierzcie, że to wielka umiejętność. A Góra? Stoi tam i stać będzie. Zdobędę ją - to wiem. Na pewno.

Wyprawa na Kaukaz! – to hasło padło kilka lat temu. Jednak powróciło dopiero w maju 2007. Mieliśmy już za sobą wiele wypraw w wysokie góry. Wkrótce zamierzaliśmy popatrzeć z dachu Europy na piękno, a zarazem surowość szczytów, pozostawiając cały ten zgiełk codzienny gdzieś na dole... Bo są takie miejsca, gdzie bardzo nas ciągnie, choć wiadomo, że nie będzie łatwo.

Trasa naszej wyprawy wiodła dookoła Morza Czarnego, a głównym jej celem było zdobycie najwyższego szczytu Kaukazu - Elbrusa 5642 m n.p.m. Przejechaliśmy na rowerach łącznie 7000 km. Wjechaliśmy też na rowerach na wysokość 3412 m n.p.m. ustanawiając przy tym nieoficjalny najwyższy podjazd rowerowy Europy. Podczas 55-dniowej wyprawy przejechaliśmy przez 8 krajów i tysiące miejscowości.

Rozpierała nas nieopisana radość, którą jednak ciężko było uzewnętrznić. Czułem się bardzo skupiony, a jednocześnie wolny. Bez trosk otaczającego nas świata. Mój umysł pochłaniał tylko to co w tym momencie widziały moje oczy i odbierały uszy.